Wat is UV-soldeerbestendige inkt? Hoe kies ik de juiste fotoinitiator?
Snel antwoord: Voor praktische formuleringswerkzaamheden begint de screening van foto-initiatoren met de lichtbron en de filmopbouw, waarna vergeling, hechting en uitharding onder reële productieomstandigheden worden gecontroleerd.
Gedrukte schakeling op de koperen circuit gemaakt, het bord oppervlak naast soldeerverbindingen, de rest van het bord nodig om een laag van soldeer te weerstaan om ervoor te zorgen dat het bord door de golf solderen, alleen soldeerverbindingen op het soldeer, de rest van de lijn graphics deel niet bevlekt met soldeer. In de zeefdruk methode op de soldeerweerstand wordt gebruikt in de soldeerweerstand inkt. Vanwege de verschillende uithardingsmethoden, heeft soldeer resist inkt ook twee soorten heat-set en light-set, op dit moment voornamelijk met light-set soldeer resist inkt. Soldeerweerstand graphics worden ook gevormd door de inkt door het scherm lekkage afdrukken na uitharding, want het is een permanente coating op de printplaat, dus om uitstekende elektrische eigenschappen en fysische mechanische eigenschappen hebben, maar ook in staat zijn om 260 ℃ (militaire producten te weerstaan 288 ℃) hoge temperatuur.
Het oligomeer van de UV-soldeerweerstandsinkt kiest hoofdzakelijk goede hittebestendigheid, goede isolatie, goede adhesie met koperhars, zoals bisfenol A - epoxyacrylaat, fenolisch epoxyacrylaat en polyurethaanacrylaat, momenteel algemeen gebruikt is fenolisch epoxyacrylaat. Het reactieve verdunningsmiddel is polyfunctioneel acrylaat met monofunctionele hydroxylester, fotoinitiator wordt voornamelijk gebruikt 907 of DETX. Het vorige pigment is voornamelijk ftalocyanine groen, maar nu heeft het kleurpigment zwart, goud en andere opties, en kan meer vulstoffen toevoegen, wat gunstig is om de hittebestendigheid te verbeteren en volumekrimp te verminderen. Om de hechting van inkt en koper te verbeteren, moet je ook een beetje hechtingsbevorderaar toevoegen, zoals fosformethacrylaat mono- of di-ester.
Bij het bereiden van UV-soldeerweerstandinkten moeten de fotoinitiatoren zorgvuldig worden gekozen. Naast de hierboven vermelde 907 en DETX zijn de wijdverspreide 784 en 369 geschikt voor dit systeem.
UV-fotoinitiator Producten uit dezelfde serie
Een praktische selectieprocedure voor projecten met betrekking tot foto-initiatieven.
Wanneer technische inkopers of formuleerders foto-initiatoren beoordelen, is het meest bruikbare beoordelingskader doorgaans de uithardingskwaliteit in combinatie met de geschiktheid voor de toepassing: welke verpakking hardt betrouwbaar uit, behoudt een acceptabel uiterlijk en werkt nog steeds onder de omstandigheden van de lamp, de laagdikte en het substraat van het daadwerkelijke proces.
- Zorg er eerst voor dat de verpakking bij de lamp past: Kwiklampen, UV-leds en systemen met zichtbaar licht kunnen dezelfde foto-initiatoren zeer verschillend rangschikken.
- Controleer de diepteharding en de oppervlakteharding afzonderlijk: Een film die aan de bovenkant droog aanvoelt, kan eronder nog steeds zwak zijn.
- Breng de vergeling in evenwicht met de reactiviteit: De sterkste uithardingsmethode is niet altijd de beste commerciële keuze als het risico op verkleuring of migratie onaanvaardbaar wordt.
- Gebruik de uiteindelijke formule als referentiepunt: De hoeveelheid pigment, de samenstelling van het monomeer en de filmdikte kunnen allemaal de schijnbare rangschikking van dezelfde initiator beïnvloeden.
Aanbevolen productreferenties
- CHLUMINIT 819: Handig wanneer een formule een sterkere absorptie en diepere uithardingsondersteuning nodig heeft.
- CHLUMINIT 1173: Een praktisch vergelijkingspunt voor klassieke kortgolvige UV-initiatie.
- CHLUMINIT ITX: Een nuttige lange golf-ondersteuningsroute in veel drukinktverpakkingen.
- CHLUMINIT CQ: Een direct naslagwerk voor discussies over uitharding met zichtbaar licht en kleurgevoeligheid.
Veelgestelde Vragen voor kopers en formuleringsdeskundigen
Waarom worden gemengde foto-initiatorpakketten zo vaak gebruikt?
Omdat het ene product vergeling of lamppassing goed kan tegengaan, terwijl een ander product de uithardingsdiepte of de lijnsnelheid verbetert, is het totaalpakket vaak sterker dan elk afzonderlijk product.
Moet een onvolledige uitharding altijd worden opgelost door meer initiator toe te voegen?
Niet automatisch. De werkelijke beperking kan eerder liggen bij de lamp, de filmdikte, de pigmentkleuring of de rest van het reactiesysteem, dan bij een te lage dosering.