UV-oligomeren gebruikt in lichtuithardende coatings

Snel antwoord: UV monomers and oligomers are usually chosen by viscosity, adhesion, flexibility, shrinkage, and cure speed as a package. The most reliable formulas come from balancing those properties rather than maximizing only one.

Lichtuithardende coatings gebruikt oligomeer is ook bekend als prepolymeer, die een klein molecuulgewicht, heeft de kenmerken van polymerisatie groepen, viscositeit, is het belangrijkste orgaan van lichtuithardende coatings film. Lichtuitharding is de polymerisatiereactie tussen onverzadigde moleculen, volgens de initiator initiatiemechanisme, zijn er vrije radicale polymerisatie en kationische polymerisatie, vaker de vrije radicale polymerisatie, deze C-C polymerisatie cross-linking reactie is een stijve cross-linking. De vrije radicale polymerisatiereactie is snel, de krimp is groot; de verandering in polymerisatiegraad is klein, de invloed van blokkerende polymerisatie is groot (0,01-0,1% van de blokkerende agent om de reactie te voorkomen). Lichthardende coatings na uitharding verknoping krimp is hoog, de studie bleek dat de dubbele binding niet wordt gepolymeriseerd wanneer de afstand lang is, eenmaal gepolymeriseerd, de generatie van covalente bindingen, verkorting van de afstand, waardoor volumevermindering, alle onverzadigde polymerisatie dubbele binding krimp tot 11%.

Lichtuithardende coatingformules zijn complex, met de volgende prestaties.

Ten eerste zijn er vele soorten monomeren en vele soorten basisoligomeren (harsen). Op dit moment, volgens de synthese van functionele groepen worden onderverdeeld in onverzadigde polyester klasse PE, epoxy EA, polyurethaan klasse PUA, polyester klasse PEA, amino klasse, polyether klasse, organosilicium klasse, fosfaat ester klasse, gemengde klasse, enz.

Ten tweede, volgens de functie van de lichtuithardende coatings vaak gebruikt in de hars heeft de volgende categorieën.

1, Harde hars-Hoge Tg, hoge hardheid, goede chemische eigenschappen, de meeste uithardingssnelheid. Zoals standaard bisfenol A EA, hoge functionele groep PUA en kleine molecuulgewicht 2fPUA, hoge functionele groep aminoacrylaat, methacrylaat oligomeren, enz.

2, zachte hars - Tg klein, goede flexibiliteit, langzame uithardingssnelheid, lage crosslink dichtheid. Zoals gemodificeerde epoxy - epoxy sojaolieacrylaat, enz.; polyesteracrylaat met lange keten; rechte-ketenstructuur met een gemiddeld molecuulgewicht van meer dan 1200 PUA; sommige zuivere acrylaatoligomeren, enz.

3, polaire hars, is het oligomeer dat actieve waterstof bevat of gemakkelijk waterstofbruggen kan vormen, de polariteit of oppervlaktespanning kan veranderen. Zoals fosfaatacrylaat; siliconenoligomeren; carboxylacrylaatoligomeren, enz.

4, UV-oligomeren op waterbasis, gemeenschappelijk emulsietype, waterdispersietype, in water oplosbaar type.

5, niet-crosslinking klasse harsen in de formulering van lichtuithardende coatings hebben een vullende rol, crosslinking dichtheid verbeteren, adhesie verhogen, flexibiliteit veranderen, bevochtigbaarheid en andere rollen verbeteren. Over het algemeen zijn deze harsen lange olie alkydhars; thermoplastische acrylaathars; aldehyde- en ketonhars; petroleumhars, enz.

Ten derde, het ontwerp van lichtuithardende (UV) coating formule wanneer de keuze van hars.

Voordat de coatingformule wordt ontworpen, moet het coatingtype duidelijk zijn, d.w.z. primer, aflak of kleurlak; en de basiseigenschappen van het gecoate materiaal begrijpen, zoals polariteitsgrootte (oppervlaktespanning), met of zonder kristallisatie, behorend tot thermoplastische of thermohardende materialen, enz. De specifieke beschrijving is als volgt.

1, de keuze van primer hars. Allereerst is het de eis van hechting, wat de algemeenheid van primerhars is; bevochtigbaarheid, wat verwijst naar het bevochtigen van kleur en vulmiddel en het bevochtigen van substraat, wat twee verschillende eisen zijn, omdat de oppervlaktespanning van substraat en kleur vulmiddel niet precies hetzelfde zal zijn; flexibiliteit, waarbij het vooral gaat om schuren en hechting tussen lagen.

2, Hars kiezen voor de toplaag. De prestaties van de toplaag en de keuze van de hars worden hieronder beschreven.

Volheid en vlakheid van de film. Om dit te bereiken is het nodig om compatibele harsen en monomeren met een goede compatibiliteit te kiezen, de bevochtiging en nivellering met de primer te verbeteren, de vernettingsgraad op de juiste manier te verhogen en een hars met een hogere brekingsindex te kiezen.

Taaiheid heeft vooral te maken met hardheid en slijtvastheid. Deze twee eigenschappen zijn verwant, maar niet noodzakelijk identiek, en moeten verschillend behandeld worden.

Hechting tussen lagen. De oplossing van tussenlaaghechting moet voldoen aan de bevochtiging en nivellering en harspolariteit.

EA, PUA (polyester) heeft een goede chemische weerstand, PE, polyether is armer; over het algemeen, alifatische PUA, zuiver polyether acrylaat, zuivere C, amino klasse hebben een goede vergeling weerstand, de formulering van het toevoegen van de juiste anti-vergeling agent kan ook effectief verbeteren van de vergeling weerstand van de toplaag.

Vereiste matheid. Sommige harsen met een iets kleiner moleculair gewicht of heel groot hebben een zeker mat effect; het matte effect van sommige polyurethaanharsen is ook goed.

Hoe kopers doorgaans UV-monomeren en harsystemen evalueren

De meest succesvolle UV-formuleringen worden opgebouwd door eerst de basis te kiezen en vervolgens het pakket reactieve monomeren af te stemmen op het substraat, de uithardingsmethode en de eindgebruiksbelasting. Dat levert meestal een stabieler resultaat op dan alleen te kiezen op basis van viscositeit of prijs.

• Begin bij het uiteindelijke eigenschapsdoel: hardheid, flexibiliteit, hechting en krimp wijzen zelden op precies hetzelfde pakket grondstoffen.
• Filter het reactieve pakket als geheel: oligomeer, monomeer en fotointitiator selecties interageren sterk in UV-systemen.
• Gebruik viscositeit als een hulpmiddel, niet als de enige beslissingsregel: Het materiaal dat het makkelijkst te verwerken is, presteert niet altijd het best na uitharding.
• Controleer het echte substraat: plasticus, metaal, label folie, gelsystemen en coatings kunnen heel verschillende polariteit en cure-dichtheidbalansen bieden.

Aanbevolen productreferenties

• CHLUMICRYL UV-D7700D: Helpful when a different UV oligomer route is worth benchmarking in the resin package.
• CHLUMIWE 3280: Een sterke bevochtigingsmiddelreferentie voor inkten, coatings en het bevochtigen van moeilijke substraten.
• CHLUMIWE 3071: Nuttig wanneer organosilicium bevochtigingsondersteuning nodig is in een breed toepassingsscherm.
• CHLUMIAG 3000: Een praktisch naslagwerk over nivellering en antikleefwerking in UV-coating- en inktsystemen.

Veelgestelde Vragen voor kopers en formuleringsdeskundigen

Kan één UV-monomeer of hars elk formulatieprobleem oplossen?
Meestal niet. Commercieel sterke formules zijn afhankelijk van hoe verschillende componenten samenwerken om uitharding, hechting, vloei en duurzaamheid in balans te brengen.

Waarom moeten monomeren samen met oligomeren worden gescreend?
Omdat monomeren de viscositeit, uithardingssnelheid, krimp en substratengedrag dusdanig kunnen veranderen dat de uiteindelijke rangschikking van dezelfde ruggengraathars wordt beïnvloed.