Wat zijn de zes additieven die vaak in UV-coatings worden gebruikt?
Quick answer: For UV monomer and resin selection, the key commercial question is not “which material is best in general” but “which package delivers the right balance of flow, cure, adhesion, and durability in the real application.”
UV kationische en UV vrije basismaterialen zijn zeer verschillend, maar de algemene samenstelling is vergelijkbaar. Het kationische systeem is voornamelijk epoxy materialen, maar de gewone bisfenol A epoxy reactiesnelheid is traag, met meer toepassingen van alicyclische epoxy / oxetaan materialen; vrije radicale systeem commercialisering is nu zeer volwassen, met epoxy / polyester / polyurethaan gemodificeerde acrylaat materialen kunnen meer keuze van oplossingen.
UV-kationische systemen hebben minder grondstofopties dan vrije radicale systemen en alicyclische epoxyharsen met een lage viscositeit zijn de belangrijkste polymeren. Neem alicyclische epoxyharsen als voorbeeld.
TTA21 met verschillende zuiverheidsspecificaties is het meest dominante product in de UV-coatingindustrie. Aangezien de toepassing van kationische UV-coatings/toepassingen aanzienlijk blijft groeien, wordt verwacht dat de hoeveelheid alicyclische epoxyharsen vertegenwoordigd door TTA21 zal toenemen.
In de specifieke producttoepassingen van inkten/coatings hebben beide systemen niet alleen UV-licht nodig om uithardingsenergie te leveren, maar vertonen ze ook grote verschillen in prestatie en reactiekenmerken.
1. Zuurstofblokkerende werking
UV kationische systeem heeft niet het effect van zuurstof-blokkering, maar meer bang voor water, vocht zal de uitharding efficiëntie van kationische systeem beïnvloeden; UV vrije radicalen integendeel, door de zuurstof-blokkerende invloed.
2. Substraathechting
Meestal hebben UV-kationen op substraatoppervlakken die moeilijker te hechten zijn, zoals glas/metaal/kunststof met hoge dichtheid, een betere hechting dan UV-vrije basis.
3. Volumekrimp
UV vrije radicale formulering uitharding krimpsnelheid is over het algemeen boven 10%, terwijl UV kation systeem kan de krimpsnelheid van 1-3%, is een goede oplossing voor het volume krimp op te lossen.
4. Donkere uithardingseigenschappen
UV-kation systeem kan blijven reageren op de binnenste laag na het stoppen van de lichtbron bestraling, om het materiaal te voltooien na uitharding, dit is de donkere uitharding kenmerken, zeer geschikt voor dikke coating toepassingen, het verwarmen van de kation na uitharding snelheid is aanzienlijk nuttig; UV vrije radicaal is een stop-and-go reactie systeem.
5. Contact veiligheid
De reactiegraad van het UV-kationensysteem ligt dicht bij 100%, de veiligheid kan REACH / FDA testcertificatie zijn, kan worden gebruikt in voedselverpakking en andere gerelateerde gebieden.
6. Lichtuithardingssnelheid
In het algemeen is de UV-vrije radicale systeem uithardingssnelheid dan de kationische systeem, beïnvloed door zuurstof-blokkerende producten kationische oppervlak drogen sneller zal zijn, maar de werkelijke droogsnelheid is niet zo snel als de vrije radicale, kunt u de reactie te bevorderen door verwarming, en uiteindelijk kan een zeer goede mate van voltooiing te bereiken.
Opmerkingen over de formulering
UV kation systeem kan worden gemengd met UV vrije radicale systeem in elke verhouding, genaamd UV hybride systeem, kan de relatieve uithardingssnelheid van UV kation en UV vrije radicale krimp te verbeteren, beïnvloed door zuurstofbarrière en andere tekortkomingen, dezelfde filmdikte van het systeem uithardingsenergie verschil is niet groot.
UV-kation systeem is om te vertrouwen op de initiator gegenereerd door Lewis sterk zuur om het actieve punt van de ring-opening reactie te doen, zal de formule meestal invloed op de initiator activiteit van het materiaal is voornamelijk azo-organische pigmenten (kan worden gewijzigd om bescherming te doen), en vrije radicalen vermengd met TPO/819/907 en andere structuren die P, S en andere elementen van de initiator, en vergelijkbaar met 115 multi-level amine.
Vochtigheid op de UV kationische systeem uitharding invloed, controle van de luchtvochtigheid binnen 50% geschikt is, terwijl verwarming versnelt de reactiesnelheid.
UV-fotoinitiator Producten uit dezelfde serie
A practical sourcing and formulation view of UV monomers and oligomers
Most successful UV formulations are built by choosing the backbone first and then tuning the reactive monomer package around the substrate, cure method, and end-use stress. That usually produces a more stable result than choosing materials by viscosity or price alone.
- Start from the final property target: hardness, flexibility, adhesion, and shrinkage rarely point to exactly the same raw-material package.
- Screen the reactive package as a whole: oligomer, monomer, and photoinitiator choices interact strongly in UV systems.
- Use viscosity as a tool, not the only decision rule: the easiest-processing material is not always the one that performs best after cure.
- Check the real substrate: plastic, metal, label film, gel systems, and coatings can reward very different polarity and cure-density balances.
Recommended product references
- CHLUMINIT 819: Useful when a formulation needs stronger absorption and deeper cure support.
- CHLUMINIT 1173: A practical comparison point for classic short-wave UV initiation.
- CHLUMINIT ITX: A useful long-wave support route in many printing-ink packages.
- CHLUMINIT CQ: A direct reference for visible-light and color-sensitive curing discussions.
FAQ for buyers and formulators
Can one UV monomer or resin solve every formulation problem?
Usually no. Commercially strong formulas depend on how several components work together to balance cure, adhesion, flow, and durability.
Why should monomers be screened together with oligomers?
Because monomers can change viscosity, cure rate, shrinkage, and substrate behavior enough to alter the final ranking of the same backbone resin.