1. Polymeermaterialen
Hoofdtoepassingen: Op grote schaal gebruikt in polypropyleen (PP), polyethyleen (PE), ABS-hars, polyvinylchloride (PVC), slagvast polystyreen, enz.

Meestal gebruikt in synergie met fenolhoudende primaire antioxidanten (zoals 1010, 1076) om de thermische en zuurstofstabiliteit en de weerbestendigheid van de materialen aanzienlijk te verbeteren en de initiële kleur tijdens de verwerking te verbeteren.

2. Rubber en oliën
Wordt gebruikt als antioxidant in natuurlijke en synthetische rubberproducten. Wordt ook vaak gebruikt als antioxidant in smeeroliën, vetten, zepen en andere producten op oliebasis.

3. Materialen voor voedselverpakking
Vanwege de zeer lage toxiciteit staan veel landen het gebruik ervan toe in verpakkingsfolie voor voedingsmiddelen en andere materialen.

4. Voedingsindustrie (directe toevoeging)
In de Chinese nationale norm GB 2760 is het toegestaan als antioxidant voor voedingsmiddelen om de oxidatie van olieachtige voedingsmiddelen en eetbare oliën tegen te gaan en voor het conserveren van fruit en groenten, met een maximaal gebruik van 0,2 g/kg.

Belangrijkste kenmerken en aanbevelingen voor gebruik

Synergetisch effect: Het is een hulpantioxidant die voornamelijk hydroperoxiden afbreekt die ontstaan tijdens de oxidatie van polymeermaterialen. Het effect is beperkt wanneer het alleen wordt gebruikt, maar wanneer het in combinatie met fenolische primaire antioxidanten of UV-absorbers wordt gebruikt, produceert het een significant "1+1>2" synergetisch effect, waardoor de algehele antioxidantprestaties sterk verbeteren.

Productvoordelen: Het is niet-kleurend en niet-vervuilend, geschikt voor witte of felgekleurde producten. Het heeft ook een goede thermische stabiliteit.

Referentie dosering: De algemene toevoeghoeveelheid in kunststoffen is 0,05% tot 0,5% (op gewichtsbasis). Specifiek voor polyolefinen is de aanbevolen dosering 0,05%-0,2%.