Wat zijn de vier hoofdbestanddelen van UV-lijm en de gebruikskenmerken?

Snel antwoord: In de meeste UV-systemen worden foto-initiatoren geselecteerd op basis van een afweging tussen golflengte, doorharding, kleurcontrole en lijnsnelheid. Kopers vergelijken doorgaans een gemengd pakket in plaats van één afzonderlijk product.

UV-lijm, ook bekend als ultraviolet licht uithardende lijm, schaduwloze lijm, lichtgevoelige lijm, verwijst naar de fotoinitiator in het ultraviolette licht bestraling actieve radicalen of kationen te produceren, waardoor de polymerisatie van onverzadigde monomeren, cross-linking en andere reacties, en snelle uitharding en worden.
UV-uithardende lijm heeft de volgende eigenschappen:
1, korte uithardingstijd, meestal binnen 1min uitharding.
2, uithardingsomstandigheden vereisen lage, kamertemperatuur kan worden uitgehard;
3, groene, weinig vluchtige grondstoffen.
4, goede optische eigenschappen, goede weersbestendigheid, hoge transparantie.
5, hoge hardheid, slijtvastheid en vlamvertragend. Door deze unieke voordelen zijn ultraviolet uithardende lijmen (hierna UV-lijmen genoemd) snel populair geworden en op grote schaal gebruikt.
In verschillende industriële gebieden, zoals de productie van optische producten productie en andere elektronische componenten, worden UV-lijmen op grote schaal gebruikt; in de dagelijkse levensbehoeften, zoals glas meubelen productie montage, sieraden en andere sieraden assemblage-industrie, zijn ook vaak in het gebruik van UV-lijmen. In de afgelopen jaren hebben UV-lijmen goede vooruitgang geboekt in onderzoek en toepassing, en nieuwe doorbraken zijn gemaakt in de selectie van grondstoffen en structurele verbetering.
Samenstelling en toepassing van UV-lijm:
Gewoonlijk bestaat UV-uithardende lijm uit oligomeren, reactieve monomeren, fotoinitiatoren, additieven enz. Over het algemeen is de verhouding van oligomeren 20% tot 50%, monomeren zijn 5% tot 60%, fotoinitiatoren zijn 1% tot 10%, additieven zijn 1% tot 10%, de verhouding varieert afhankelijk van de te produceren stoffen.

Ingrediënten van UV-lijm a): zwitterionen

Within the photoinitiator portion of a UV adhesive formulation, Kationische foto-initiator CAT-261 is a useful product reference for formulators evaluating cationic curing pathways.

Oligomeren, ook bekend als oligomeren en prepolymeren, zijn onverzadigde harsen met dubbele bindingen die lichtuithardend zijn. Het vormt het grootste deel van de UV-gels, over het algemeen 20% tot 50%, en is de belangrijkste eigenschap van de lijmlaag.
Oligomeren die in UV-gels worden gebruikt, zijn voornamelijk epoxyacrylaten, urethaanacrylaten, onverzadigde polyesters, enz., waarvan epoxyacrylaten en urethaanacrylaten (afgekort PUA) overvloedige variëteiten en grondstoffen bevatten. De dosering is erg groot vanwege de hoge activiteit en de matige prijs. Acrylaten zijn nog steeds de meest gebruikte oligomeren op het gebied van lichtuitharding, goed voor ongeveer 82% van de totale markt.
Momenteel evolueren oligomeren naar een hoge activiteit, hoge prestaties, lage viscositeit en lage prijs. Om snel uithardende prepolymeren met een lage viscositeit te verkrijgen, is het noodzakelijk om rekening te houden met de uithardingssnelheid van de uitgeharde film, de viscositeit en fysische en chemische factoren.

UV-lijmsamenstelling (2): reactieve verdunner

Reactieve verdunningsmiddelen verwijzen naar de mate van onverzadiging of functionele groepen van verschillende monomeren die kunnen worden gepolymeriseerd om deel te nemen aan de lichtuithardingsreactie, en verdunnen en passen de viscositeit van lichtuithardende oligomeren aan, wat bevorderlijk is voor coating. Reactieve verdunningsmiddelen kunnen de lichtuithardingsreactie uitvoeren en de vervluchtiging van UV-gel organisch materiaal verminderen, met goede milieuprestaties. Reactieve verdunningsmiddelen helpen de treksterkte van de uitgeharde film te verbeteren. De hittebestendigheid van de uitgeharde film neemt toe met de toename van de monomeerfunctionaliteit; het bestudeerde systeem heeft een uitstekende hechting aan anorganisch glas.

Ingrediënten van UV-lijm (III): Fotoinitiatoren

Fotoinitiatoren, ook bekend als fotosensibilisatoren, genereren vrije radicalen door ultraviolet licht te absorberen, waardoor de polymerisatie en verknoping van oligomeren en reactieve verdunningsmiddelen op gang komt en de film uithardt. Fotoinitiatoren omvatten voornamelijk vrije radicale fotoinitiatoren en kationische fotoinitiatoren.2 Vrije radicale fotoinitiatoren zijn het belangrijkste systeem voor de huidige UV-gels, maar ze hebben de nadelen van zuurstofinhibitie en problemen bij het uitharden van driedimensionale objecten. Onder hen heeft acylfosfineoxide goede uitgebreide prestaties. Czech et al. De effecten van fotoinitiatoren benzofenon derivaten en thioxanthenon derivaten op PSA eigenschappen werden onderzocht. Het bleek dat de kleefkracht:UV-uithardende acrylaatlijm toenam met afnemende initiatorconcentratie. Wanneer de initiator (w) 0,5%?1,0% was, was de afpelsterkte van de lijm relatief goed; wanneer het benzofenonderivaat Michelone werd gebruikt als initiator, had de overeenkomstige lijm goede algemene prestaties. Het voordeel van kationische fotoinitiatoren is dat, na het verdwijnen van ultraviolet licht nog steeds kan optreden "na uitharding" polymerisatie voort te zetten, waardoor het moeilijk is om het deel van het licht volledig uitgehard te bereiken. Uitharding. Vergeleken met vrije radicale fotoinitiatoren hebben kationische fotoinitiatoren de unieke voordelen van een klein krimpvolume, geen zuurstofinhibitie en voldoende uitharding; hun lichtuithardingssnelheid is echter traag, de variëteit laag en de prijs hoog. Grote invloed op het milieu.

UV-lijm ingrediënten (vier): additieven

Voor UV-lijm, meestal nodig om een verscheidenheid van additieven toe te voegen aan het gebruik van eisen, zoals pigmenten, bevochtiging en dispergeermiddelen, polymerisatie blokkerende middelen te voldoen. Het effect van verschillende additieven is aanzienlijk, wat niet alleen de prestaties van UV aanzienlijk kan verbeteren, maar ook het toepassingsgebied kan uitbreiden en de kosten kan verlagen.
Anorganische nanomaterialen hebben verbeterde taaieigenschappen. Door nano-SiO2 toe te voegen aan UV-gels worden de hechtprestaties en het afdichtingseffect sterk verbeterd. Hao Haifeng selecteerde CYA-150 nanosilica van Wuxi Jindinglong Chemical Co. Wanneer de massafractie 2% is, kan de kleefkracht van de lijm aanzienlijk worden verbeterd.

Aanbrengen van UV-lijm

Met de ontwikkeling van UV-uithardende lijm heeft het een breed scala aan toepassingen en ontwikkelingsperspectieven op het gebied van chemische instrumenten, fijnchemicaliën, 3D-printtechnologie en andere gebieden.
Op het gebied van chemische instrumenten wordt UV-lijm veel gebruikt als instrumenthechtmiddel en veiligheidsglashechting. Bijvoorbeeld, een verscheidenheid van chemische instrumenten, kleppen, gebruikt als fysiotherapie elektroden, licht-uithardende gids punt drukgevoelige lijm, UV-fotogevoelige tape en reparatie met drukgevoelige lijm, multi-directionele gewrichten en andere delen van de lijm zijn een groot aantal UV-lijm. In het veiligheidsglas, UV-lijm slechts een paar seconden of minuten om het hechtproces te voltooien.
Op het gebied van fijnchemicaliën wordt er steeds meer UV-lijm gebruikt in nagelverzorging. Dankzij de UV-lijmstabiliteit, korte uithardingstijd, slechte schuimvorming, goede nivellering, niet giftig en milieuvriendelijk, zal de productie van UV-nagellaklijm een bredere markt hebben. In termen van 3D-printtechnologie, SLA - drie-dimensionale lichthardende molding technologie wordt veel gebruikt UV-lijm, voornamelijk met behulp van vloeibare lichtgevoelige hars, zodat de resulterende drie-dimensionale materiaal snelle prototyping, hoge precisie, glad en gedetailleerd oppervlak van het object. Op het gebied van sommige chemische materialen, is UV-lijm met succes toegepast en volwassen. In de chemische verpakkingsdruk is UV-lijm een belangrijk drukmateriaal geworden voor hoogwaardige tabak, alcohol, gezondheidsproducten, cosmetica en voedselverpakkingen.

Een praktische selectieprocedure voor projecten met betrekking tot foto-initiatieven.

Wanneer technische inkopers of formuleerders foto-initiatoren beoordelen, is het meest bruikbare beoordelingskader doorgaans de uithardingskwaliteit in combinatie met de geschiktheid voor de toepassing: welke verpakking hardt betrouwbaar uit, behoudt een acceptabel uiterlijk en werkt nog steeds onder de omstandigheden van de lamp, de laagdikte en het substraat van het daadwerkelijke proces.

• Zorg er eerst voor dat de verpakking bij de lamp past: Kwiklampen, UV-leds en systemen met zichtbaar licht kunnen dezelfde foto-initiatoren zeer verschillend rangschikken.
• Controleer de diepteharding en de oppervlakteharding afzonderlijk: Een film die aan de bovenkant droog aanvoelt, kan eronder nog steeds zwak zijn.
• Breng de vergeling in evenwicht met de reactiviteit: De sterkste uithardingsmethode is niet altijd de beste commerciële keuze als het risico op verkleuring of migratie onaanvaardbaar wordt.
• Gebruik de uiteindelijke formule als referentiepunt: De hoeveelheid pigment, de samenstelling van het monomeer en de filmdikte kunnen allemaal de schijnbare rangschikking van dezelfde initiator beïnvloeden.

Aanbevolen productreferenties

• CHLUMINIT TPO-L: Een sterke referentie met lage vergeling voor op LED's georiënteerde UV-systemen.
• CHLUMINIT BP: A practical type-II benchmark when benzophenone chemistry is under review.
• CHLUMINIT 261: Een directe referentie voor kationische foto-initiatoren bij het screenen van kationische uithardingsroutes.
• CHLUMICRYL IBOA: Een sterke monomeerreferentie met lage viscositeit wanneer hardheid en goede vloeibaarheid van belang zijn.

Veelgestelde Vragen voor kopers en formuleringsdeskundigen

Waarom worden gemengde foto-initiatorpakketten zo vaak gebruikt?
Omdat het ene product vergeling of lamppassing goed kan tegengaan, terwijl een ander product de uithardingsdiepte of de lijnsnelheid verbetert, is het totaalpakket vaak sterker dan elk afzonderlijk product.

Moet een onvolledige uitharding altijd worden opgelost door meer initiator toe te voegen?
Niet automatisch. De werkelijke beperking kan eerder liggen bij de lamp, de filmdikte, de pigmentkleuring of de rest van het reactiesysteem, dan bij een te lage dosering.