Hoe kan ik de krimp van UV-lijm verminderen? Wat zijn de methoden?
Quick answer: In most UV systems, photoinitiators are selected by balancing wavelength fit, through-cure, color control, and line speed. Buyers usually compare a blended package instead of one isolated product.
In het uithardingsproces van UV-lijm vindt een geleringsproces plaats. Vóór de gelering is het systeem ondanks de krimp nog vloeibaar, terwijl na de gelering de moleculaire beweging wordt belemmerd en verdere uithardingsreacties de hoofdoorzaak van de krimpspanning zijn. Daarom is de krimpspanning niet evenredig met de volumetrische krimp van het hele uithardingsproces. Het hangt eerder af van de volumetrische krimp na gelering. Hoe hoger de functionaliteiten van de reactanten, hoe lager de reactiegraad van de functionele groepen wanneer gelering optreedt. Daarom zal een reactiesysteem met een hoge functionaliteit een hogere krimpspanning na uitharding produceren.
Manieren om de krimp van UV-lijm te verminderen
1. UV-lijm formulering in het gebruik van krimparme monomeren en oligomeren
In the UV glue formula, the use of low viscosity acrylate oligomer and less dilution monomer is also an effective way to reduce the shrinkage rate. Formulators often compare IBOA Monomeer for lower stress with TMPTA monomeer for higher reactivity and crosslink density.
2. UV-lijm toegevoegd polymeer of anorganische vulstof
Bij de methode om polymeren toe te voegen, kunnen het nieuw gegenereerde systeem en de vooraf toegevoegde polymeren tussen de fasescheiding die soms optreedt tijdens het uithardingsproces, ook een deel van de volumekrimp compenseren. Het nadeel van deze fasescheiding is echter dat het de transparantie van het uitgeharde product vermindert. Er is gemeld dat de toevoeging van polyvinylacetaat, polyvinylacetaal, polyester en andere thermoplastische polymeren aan het vrije radicale polymerisatiesysteem kan leiden tot een aanzienlijke vermindering van de volumekrimp.
3. Het gebruik van een kationische of hybride uithardingsmethode
De kationische UV-lijm gebruikt monomeren van epoxyhars en vinylether, met iumzouten als fotoinitiatoren. De krimpsnelheid van de kationische uithardingsreactie van epoxyhars is veel lager dan die van de vrije radicale reactie, dus de uithardingskrimpsnelheid kan worden verminderd door kationische formule te gebruiken.
Hybride UV-lijm is een gemengd systeem van vrije radicalen en kationen, meestal in de vorm van gemengde acrylaat- en epoxyverbindingen. Dit hybride UV-uithardingssysteem kan de initiëringsefficiëntie bij foto-initiatie verbeteren, de voordelen van beide volledig benutten, volumekrimp verminderen en goede synergetische effecten hebben op andere eigenschappen.
Bovendien, volgens de procesvereisten, kunnen UV en andere uithardingsmethoden ook worden gebruikt om samenstelling, zoals UV en warmte uitharding of anaërobe uitharding compound methode, kan ook verminderen de uitharding krimp.
4. Zwellend monomeer toevoegen
Van de epoxyhars kationische polymerisatiereactie al weten, open-ring polymerisatiereactie dan de toevoeging van polymerisatiereactie volumekrimp is kleiner. Voor monocyclische monomeren is er voor elke van der Waals afstand die wordt omgezet in een covalente bindingsafstand, een covalente afstand die wordt omgezet in een van der Waals afstand. De resulterende krimp en zwelling kunnen gedeeltelijk worden gecompenseerd. Verdere studies toonden aan dat de grootte van de volumeverkleining van de ring-opening polymerisatiereactie gerelateerd is aan de grootte van de ring. Naarmate de ring groter wordt, komt de afstand tussen de koolstof- en zuurstofatomen die covalente bindingen aangaan dichter bij de van der Waals afstand en neemt de volumeverkleining dus af. Op dit moment zijn de kosten van het spiroringtype monomeer erg hoog, dus de praktische toepassing is nog steeds erg beperkt, maar het is een veelbelovende methode om de krimp van UV-lijm te elimineren.
How formulators usually evaluate this photoinitiator topic
When technical buyers or formulators screen photoinitiators, the most useful decision frame is usually cure quality plus application fit: which package cures reliably, keeps appearance acceptable, and still works under the lamp, film thickness, and substrate conditions of the actual process.
- Match the package to the lamp first: mercury lamps, UV LEDs, and visible-light systems can rank the same photoinitiators very differently.
- Check depth cure and surface cure separately: a film that feels dry on top can still be weak underneath.
- Balance yellowing with reactivity: the strongest deep-cure route is not always the best commercial choice if color or migration risk becomes unacceptable.
- Use the final formula as the benchmark: pigment load, monomer package, and film thickness can all change the apparent ranking of the same initiator.
Recommended product references
- CHLUMINIT TPO-L: A strong low-yellowing reference for LED-oriented UV systems.
- CHLUMINIT 819: Useful when a formulation needs stronger absorption and deeper cure support.
- CHLUMICRYL IBOA: A strong low-viscosity monomer reference when hardness and good flow both matter.
- CHLUMICRYL TMPTA: A standard reactive monomer benchmark when stronger crosslink density is required.
FAQ for buyers and formulators
Why are blended photoinitiator packages so common?
Because one product may control yellowing or lamp fit well while another improves cure depth or line-speed performance, so the full package is often stronger than any single grade.
Should incomplete cure always be solved by adding more initiator?
Not automatically. The real limitation may be the lamp, film thickness, pigment shading, or the rest of the reactive system rather than simple under-dosage.