{"id":5507,"date":"2022-09-02T13:54:33","date_gmt":"2022-09-02T13:54:33","guid":{"rendered":"https:\/\/longchangchemical.com\/?p=5507"},"modified":"2026-04-28T10:42:07","modified_gmt":"2026-04-28T10:42:07","slug":"how-to-whiten-the-paint","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/longchangchemical.com\/nl\/how-to-whiten-the-paint\/","title":{"rendered":"Hoe maak je de verf witter?"},"content":{"rendered":"

Hoe maak je de verf witter?<\/strong><\/h1>\n

<\/p>\n

Quick answer:<\/strong> For plasticizers, preservatives, whitening agents, and related specialty chemicals, buyers usually compare specification fit, processing behavior, and compliance needs together instead of deciding only by price.<\/p>\n

<\/p>\n

De witheid van witte verf hangt voornamelijk af van de witheid en tint van de gebruikte titaandioxide of andere witte kleur of vulstof. Het reflectievermogen van titaandioxide voor invallend licht is niet 100%, vooral voor golflengten in de blauwe en violette banden is de absorptiesnelheid van titaandioxide nog steeds vrij hoog, waardoor het niet zuiver wit is, maar een geelachtige tint heeft. We kunnen de kleurfase veranderen door een kleine hoeveelheid additieven toe te voegen, het principe is om het systeem blauw gekleurd licht te verhogen om te mengen met het gele gekleurd licht om wit te krijgen, waardoor de witheid van de verf verbetert. Concreet zijn er verschillende veelgebruikte methoden om verf witter te maken.<\/p>\n

Voeg eerst fluorescerend witmakend middel<\/a>.<\/p>\n

Fluorescente wittende agent kan ultraviolet licht met een golflengte van 300~400nm absorberen, en deze functie is vrij gelijkaardig aan UVabsorbeerder. Maar de UV-absorbeerder is de geabsorbeerde energie in warmte-afgifte, terwijl fluorescerende witmakende agent ultraviolet licht absorbeert en blauw-violette fluorescentie schiet, fluorescentie van de belangrijkste golflengte van 420 ~ 480 mm, dus het kan de witheid en \"glans\" aanzienlijk verbeteren. *Een wit object is een object dat 100% van het invallende licht reflecteert, en de toevoeging van fluorescerende witmakers kan mensen visueel een witter gevoel geven. Blauwe tinten lijken witter dan wit met gele tinten, dus het verhogen van de verzadiging van blauw kan het visuele effect van het verhogen van witheid bereiken.<\/p>\n

 <\/p>\n

Ten tweede, het gebruik van zeer hoge witheid van titaniumdioxide.<\/p>\n

Kies zeer hoge witheid titaandioxide, kan witheid te verbeteren, andere grondstoffen ook proberen om water te gebruiken duidelijke kleur, in voldoende hoeveelheid zeer wit titaandioxide, de witheid van de verf is zeer hoog. Rutiel titaandioxide hoewel de kleurfase geel is, maar goede dekking, hoge bleekheid. Anataas titaandioxide kleurfase is niet geelachtig, slechte dekkracht, witheid is niet hoog, koude toon, maar sommige mensen denken dat het \"zeer wit\", dat is een andere hobby.<\/p>\n

 <\/p>\n

Ten derde, blauw hangen.<\/p>\n

Door het gebruik van rutiel titaandioxide kleurfase geel, kan het worden gebruikt om het paarse pigment aan te vullen, zoals ultramarijn het geel kan elimineren, zodat de verf meer wit lijkt, algemeen bekend als hangend blauw. Ultramarijn is een *oud en *levendig anorganisch blauw pigment, niet giftig en milieuvriendelijk. Ultramarijn is een helder gekleurd blauwviolet poeder, dat de gele kleur licht binnen de witte substantie kan elimineren en blauw licht witmakend effect kan produceren. Ultramarijn is alkalibestendig, hittebestendig, lichtbestendig, weerbestendig, onoplosbaar in water en ontleedt en vervaagt wanneer het zuur ontmoet. Ultramarijn wordt gemaakt van een mengsel van zwavel, klei, kwarts en houtskool en wordt gebakken.<\/p>\n

In het geval van complexe kleur kan ook extra toevoegen paars pigment of blauw-violet fase van ftalocyanine blauw te hangen blauw meer wit te zijn.<\/p>\n

 <\/p>\n

Ten vierde, verf met een hoge concentratie pigmentvolume (PVC).<\/p>\n

In feite is het witte pigment geen titaniumdioxide of zinkoxide, maar \"leeg\", dat wil zeggen \"luchtbel\", kijk maar naar de witheid van de zeepbel en het schuim zal het weten. Dus wanneer het PVC van de verf zijn CPVC kruist, introduceert het *wit pigment - \"luchtbel\" in de droge film van de verf, en de witheid van de verf neemt op dat moment aanzienlijk toe. Dit is hoe veel van de \"superwitte verven\" voor de bouw die populair zijn op de markt** zijn ontworpen. Bij het ontwerpen van een zeer witte verf moet rekening worden gehouden met de gebreken van de gebruikte grondstoffen en moet er op de juiste manier mee worden omgegaan. De weerbestendigheid van anataas titaandioxide en witmaker is bijvoorbeeld slecht, de zuurbestendigheid van ultramarijn is slecht en de sterkte van luchtbellen is verminderd.<\/p>\n

5. Gebruik witte tinten
\nProfessionele schilders voegen vaak kleine hoeveelheden blauwe of paarse tinten toe om eventuele gelige ondertonen in witte verf tegen te gaan. Deze techniek, bekend als kleurbalans, kan het wit schoner en helderder doen lijken.<\/p>\n

6. Aanbevolen kleurverhoudingen:<\/p>\n

Ultramarijnblauw: 0,1-0,2% voor lichte gele ondertonen
\nKobaltblauw: 0,05-0,15% voor matige gele ondertonen
\nViolet: 0,01-0,05% voor sterke gele ondertonen
\nMengverhouding: 70% blauw met 30% violet voor een optimale balans
\nGeavanceerde deeltjesgroottecontrole
\nHet regelen van de deeltjesgrootteverdeling van witte pigmenten heeft een aanzienlijke invloed op de uiteindelijke witheid. Onderzoek toont aan dat een optimale korrelgrootte de lichtverstrooiingseffici\u00ebntie verbetert.<\/p>\n

7. Doelspecificaties:<\/p>\n

Primaire deeltjesgrootte: 0,2-0,3 micron voor TiO2
\nGroottedistributie: 80% binnen 0,5-0,8 micron
\nDispersiekwaliteitsindex: >95%
\nOppervlakte: 15-20 m\u00b2\/g voor maximale effici\u00ebntie
\nOppervlaktebehandeling en dispergeermiddelen
\nModerne witte verven bereiken een superieure witheid door een zorgvuldige oppervlaktebehandeling van pigmenten en de keuze van dispergeermiddelen. Dit verbetert de stabiliteit en voorkomt agglomeratie.<\/p>\n

8. Belangrijkste onderdelen:<\/p>\n

Kiezelzuurcoating: 3-5% TiO2 in gewicht
\nBehandeling met aluminiumoxide: 1-2% voor verbeterde duurzaamheid
\nDosering dispergeermiddel: 0,8-1,2% van totale formule
\nBevochtigingsmiddelen: 0,3-0,5% voor optimale dispersie
\nPrestatiestandaarden
\nOpaciteitsklasse: 96-98% (industrienorm)
\nLichtreflectiewaarde (LRV): 85-95%
\nDekking: 350-400 sq ft per gallon
\nDuurzaamheid: 5-7 jaar (buitengebruik)<\/p>\n

9. Tips voor betere resultaten met witte verf
\nBegin altijd met basisverf van hoge kwaliteit (minimaal 15% TiO2-gehalte)
\nMeng grondig gedurende 3-5 minuten voor een gelijkmatige verdeling van additieven
\nTest de verf eerst op een klein oppervlak
\nHoud rekening met de lichtomstandigheden waar de verf zal worden gebruikt
\nGebruik de juiste opslagtechnieken om de witheid te behouden
\nVeelvoorkomende fouten die je moet vermijden
\nAls je probeert wittere verf te krijgen, moet je deze veelvoorkomende valkuilen vermijden:<\/p>\n

10. Overtinten met blauw of paars (meer dan 1% kan een onnatuurlijk uiterlijk cre\u00ebren)
\nGebruik van titaniumdioxide van lage kwaliteit (zuiverheid moet >98% zijn)
\nOnjuiste mengtechnieken
\nVerwaarlozing van de uiteindelijke toepassingsomgeving<\/p>\n

11. Milieuoverwegingen
\nOverweeg bij het verbeteren van de witheid van verf het gebruik van milieuvriendelijke additieven en pigmenten. Veel fabrikanten bieden nu
\nmilieubewuste opties die hoge prestatienormen handhaven en tegelijkertijd de impact op het milieu verminderen.
\nRecente studies tonen aan dat milieuvriendelijke witte verven 92% van de dekkracht van traditionele formules kunnen bereiken, terwijl
\nvermindering van de koolstofvoetafdruk tot 30%.<\/p>\n

12. Professionele oplossingen
\nVoor commerci\u00eble toepassingen kun je deze professionele oplossingen overwegen:<\/p>\n

Hoogwaardig titaniumdioxide (99,9% zuiverheid)
\nProfessionele witmakende additieven
\nOptische witmakers van industri\u00eble kwaliteit (concentratie 0,1-0,3%)
\nKleurcorrectiesystemen<\/p>\n

<\/p>\n

A practical sourcing checklist for specialty chemical applications<\/h2>\n

Specialty-chemical purchasing usually goes more smoothly when teams define the end-use risk first and then verify purity, compatibility, processing behavior, and regulatory fit as one package. That often prevents expensive rework after the material reaches production or customer testing.<\/p>\n