1. Zuur-base-indicatoren

Dit is de meest basale en wijdverspreide toepassing. In analytische chemie en onderwijsexperimenten wordt het gebruikt om de zuurgraad of alkaliteit van oplossingen aan te geven, vooral met een merkbare kleurverandering in het pH-bereik van 5,2-6,8.

2. Niet-waterige titratieanalyse
Geschikt voor titratieanalyse in niet-waterige oplosmiddelsystemen (zoals organische oplosmiddelen), als indicator van eindpuntveranderingen.

3. Chromatografische analyse
Op gebieden zoals aminozuurchromatografie kan het worden gebruikt als interne standaard.

4. Adsorptie-indicatoren
Gebruikt in analyses zoals precipitatietitraties, wordt het eindpunt bepaald door de kleurverandering veroorzaakt door de adsorptie en desorptie van de indicator op het oppervlak van het neerslag.

5. Specifieke chemische analyse
Het dient bijvoorbeeld als een belangrijk reagens in specifieke analytische methoden zoals de zilverzouttitratie van thiocyanaat en spectrofotometrische precipitatie van serumeiwitten.

6. Biologisch onderzoek
Wordt gebruikt om de integriteit van gistcelmembranen te beoordelen. Wanneer het celmembraan beschadigd is, kunnen kleurstoffen de cel binnendringen voor detectie.